Haberler
Eğitimde yapay zekâ: önce görev, sonra araç
Yeni bir UNESCO araştırması, eğitim merkezlerini dijital bir yardımcının insanlara tam olarak ne öğrettiğini sorgulamaya davet ediyor.
UNESCO IESALC, 9 Eylül 2026’da Paris’te Latin Amerika ve Karayipler’deki 19 ülkeden 200 yükseköğretim kurumunu kapsayan bir araştırma sundu. Katılımcı kurumların %87’si yapay zekâ kullandığını, %26’sı resmî bir stratejisinin bulunduğunu bildirdi. Bu oranlar dünyadaki bütün üniversiteleri değil, araştırmaya katılan kurumları anlatıyor. Kaynaklar: tanıtım duyurusu, araştırma özeti.
Bir eğitim merkezi ne deneyebilir?
Aşağıdakiler araştırma yazarlarının bulgusu veya tavsiyesi değil, editörlerin önerisidir. Küçük bir görevle başlayın ve yardımcı olmadan konunun anlaşıldığını nasıl kontrol edeceğinizi önceden belirleyin.
Varsayımsal bir örnek: girişimcilik kursunda katılımcı, yapay zekâdan bir sipariş açıklaması hakkında sorular üretmesini ister. Ardından müşteriye sorulması gerekenleri kendisi listeler: miktar, teslim tarihi ve kabul ölçütleri. Eğitmen bu listeyi ilk açıklamayla karşılaştırır. Düzgün yazılmış bir cevap, kişinin sipariş yönetimini öğrendiğini tek başına göstermez.
Ders öncesinde dört konuda anlaşmak yararlı olur:
- Katılımcının hangi işlemleri kendi başına yapacağı.
- Bilgileri kimin doğrulayacağı ve yardımcının hatalarını kimin düzelteceği.
- Hangi verilerin girilmeyeceği: alıştırmada müşteri iletişim bilgileri içermeyen hayalî veriler yeterlidir.
- Aynı görevin ücretli abonelik veya kişisel cihaz olmadan nasıl yapılacağı.
Fayda gözlemlenebilir olmalı
Deneme dersinden sonra benzer bir görevi yapay zekâ olmadan verin. Katılımcının çözümü kendi sözleriyle açıklayıp eksik koşulları fark edip edemediğine bakın. Bu küçük uygulama teknolojinin genel etkinliğini kanıtlamaz; ancak bu eğitim biçimini sürdürmeye karar vermeyi kolaylaştırabilir. Erişim satın almayı, öğrenmeye katkıyı ve grubun toplam maliyetini değerlendirdikten sonra konuşmak yerinde olur.